Florentyna Pojda
Przełożona sanitariuszek w czasie I powstania śląskiego, działaczka plebiscytowa
- Urodzona
- 17 czerwca 1883, Siemianowice Śląskie
- Zmarła
- 19 czerwca 1958
Florentyna Pojda, znana także jako Florentyna Pojdowa, urodziła się 17 czerwca 1883 roku w Hucie Laura, na terenie dzisiejszych Siemianowic Śląskich. Była córką Antoniego i Franciszki z Morgałów. W 1907 roku wyszła za Teofila Pojdę; mieli troje dzieci. W czasie I wojny światowej przebywała z rodziną w Berlinie, a po podziale Górnego Śląska Pojdowie mieszkali w Bytomiu, następnie osiedlili się w Katowicach.
Od lutego 1919 roku należała do Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska. Uczestniczyła w trzech powstaniach śląskich, dowoziła powstańcom broń i była przełożoną sanitariuszek Czerwonego Krzyża. Wielokrotnie ją aresztowano i raniono. Działała także na rzecz plebiscytu: przemawiała na wiecach, przewodniczyła komitetowi plebiscytowemu podczas głosowania, a później kierowała ruchem reemigracyjnym. W okresie międzywojennym działała w Towarzystwie Czytelni Ludowych i Polskim Czerwonym Krzyżu. Przed II wojną światową przyczyniła się do wywiezienia ze Śląska dokumentów dotyczących powstań i plebiscytu. Otrzymała m.in. Krzyż Niepodległości. Zmarła 19 czerwca 1958 roku w Katowicach.
Na podstawie artykułu „Florentyna Pojdowa” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
